Waar rook is…

Gister een dagje zon, zee, strand en zwembad. Vanochtend naar het vliegveld om naar Bonaire te vliegen. Nadat we netjes op tijd in het vliegtuig zaten en de motoren gestart werden zagen we de stewardess na het standaard veiligheidspraatje boven de bagagebakken zoeken en het vliegtuig stonk naar brandlucht. Uiteindelijk werd omgeroepen dat we uit het vliegtuig moesten en dat i.v.m. de rooklucht er techneuten een controle zouden gaan uitvoeren.

Wij weer terug en na ruim een half uur mochten we dan toch aan boord maar dan wel met een raar gevoel in ons buik. Het is al een kleiner vliegtuig dus je voelt zeker bij het stijgen iedere ‘hobbel’. Wat het nou precies geweest is hebben we niet gehoord maar gelukkig stonden we na 30 minuten in de lucht weer op de grond.

Na ingecheckt te hebben in ons appartement met super mooi uitzicht op de zee, ik schrijf deze blog met de zon die langzaam aan het zakken is, naar de supermarkt gewandeld. De supermarkt deed ons aan oriental denken.

Maar meest bijzondere vandaag, we liepen van de supermarkt terug naar het appartement en opeens hoorde we onze namen. De wereld blijkt kleiner dan gedacht want een vriendin van de lagere school woont voor een jaar op Bonaire en dacht ons gezien te hebben en reed voor de zekerheid nog een extra rondje. Hoe groot is de kans? Super leuk! We hebben afgesproken contact te houden en van de week een hapje te gaan eten, zin in!

Straks lekker spareribs eten, de beste van Bonaire volgens oud collega’s van JenV die ook tijdelijk op Bonaire gewoond en gewerkt hebben en ook volgens Floor zijn hier de lekkerste spareribs te eten en alleen in het weekend open dus daar gaan we vanavond eten!